Oğlum

Ben de düşkündüm oyuna,
Bende kumları avuçlar
Kazardım tırnaklarımla toprağı.
O zaman da çocuklar oynardı,
Ama benzemiyor bütün oyunlarımız.
Gezdirirdim ceplerimde şıkır şıkır
Deniz kokulu taşları,
En güzellerini topladım
Midye kabuklarının.
Saldım bahar rüzgarına
Uçurtmaların en süslüsü.
Ne kurulunca koşan tramvaylarım vardı,
Ne çekince giden develerim.
Balıklarımızı tanırdım,
Adlarını bilirdim kuşaların;
Seçerdim düdüğünden
Limanımıza uğrayan vapurları.
Bilirdim yanık yüzlü kaptanlarını
Denizkızı'nın,selamet'in;
Bende ayırırdım onlar kadar
Poyrazı kayerden.
Gemiler tanıdım,çift direkli,
Tutmazsa rüzgarı
Açıklarımızda volta vuran gemiler.
Kızardım,limanımızı hiçe sayan
Pake'lere ,nemse'lere:
Dalar da silinen dumanlarına
Düşünürdüm uzak limanları.

Ziya OSMAN  SABA