Hep içimdeki olumsuzlukları yazar oldum sana. Mutluluklarım dan çok hüzünlerimi yazıyorum... Rahatlıyorum, dert ortağı olarak görüyorum kağıdı kalemi belki ondandır.Yoğun olarak mutluluklarımı, sevinçlerimi de paylaşacağım zamanları iple çekiyor, yakın zamanda da uygulamayı ümit ediyorum. Son zamanlarda aklım çok karışık.Düşündükçe içinde kayboluyor,altında eziliyorum.Ancak umut kapılarım hala kapanmamış olsa gerek ki hala gülebiliyor, eğlenebiliyorum. Maddi sıkıntılar psikolojik anlamda her ne kadar olmaz desem de etkiliyor beni. Kafamın içinde garip, çaresiz, dermansız bir sancı sanki... Buna bir takım şansızlıklar da eklenince epey yıpratıyor beni. Karakterimle övünmem bu yüzdendir ki tüm bu olup bitene rağmen hayata tebessüm etmeyi becerebiliyorum. Büyük maddi sıkıntılarla başlayan eğitim hayatımın ikinci senesinin son yarısına girdiğim bu günlerde en azından karakterinden bir şey kaybetmemiş olmakla övünüyorum.Gülmek istiyorum,gülüyorum...
Sevgilerimle....
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder